Wat te doen in Tokyo: drie dagen, eerlijk getest

Tokyo in drie dagen werkt alleen als je niet doet alsof je de stad kunt afmaken. Ik koos Asakusa en Ueno, een dag Omotesando met Tokyo Tower en twee avonden in Shinjuku. Dat was genoeg om het ritme te voelen, maar niet genoeg om lijstjes af te vinken. Precies goed dus.

Mijn reis begon met een businessclassdeal en niet met een strak plan. Op de eerste avond at ik met vrienden die toevallig ook in Tokyo waren een bowl met rijst en stukjes steak. Ik weet de naam van het restaurant niet meer, maar een goed bord eten en een biertje van ongeveer vijftig tot zestig cent zijn me wel bijgebleven. Dat is misschien geen handige Google-tip, maar wel een goede eerste les: laat in Tokyo ruimte voor iets dat niet vooraf vastligt.

Welke bezienswaardigheid vond ik het mooist?

De Sensō-ji in Asakusa. Niet alleen om de tempel zelf, maar om de aanloop ernaartoe. Je komt binnen bij de Kaminarimon, loopt langs de kraampjes van Nakamise en ziet pas na de tweede poort de pagode goed. De wandeling is net zo leuk als de bestemming.

Ga vroeg als je ruimte wilt. Ik was er rond het middaguur en liep schouder aan schouder door de drukte. De foto’s van een lege tempelbinnenplaats bestaan vast, maar dan moet je er vóór acht uur zijn. De toegang kost niets, dus een tweede poging is altijd mogelijk.

Is Tokyo in maart een goed idee?

Voor mij wel. Half maart viel net vóór de grote sakura-drukte. De gewone kersenbloesem was nog niet op zijn hoogtepunt, maar in Ueno zag ik al vroege kawazu-zakura. Het was helder genoeg om veel te lopen en ik had niet het gevoel dat de stad door bezoekers werd overgenomen.

Dat is geen garantie voor ieder jaar. Bloei en weer laten zich niet netjes in een planning zetten. Maar wie liever in de stad loopt dan achter één perfecte kersenboom aansluit, heeft in die periode een fijne kans.

Welke wijk zou ik kiezen als je maar één dag hebt?

Asakusa. Shibuya is beroemd, maar de oversteekplaats is uiteindelijk een druk kruispunt waar je een paar minuten naar kijkt. Asakusa gaf mij een halve dag aan tempel, straatjes, eten en een wandeling naar de rivier. Dat is meer dan een foto en een winkelstraat.

Shinjuku bewaar ik voor de avond. Overdag is het een mix van kantoren, verkeer en stations. Zodra het donker wordt verandert vooral Kabukicho in een lichtshow. Ik sliep er drie nachten en vond juist dat contrast leuk. Waarom die wijk als uitvalsbasis werkte, staat in mijn review van Bellustar Tokyo.

Wat zou ik overslaan?

Tokyo Tower. Hij staat op bijna elk lijstje, ik ben erlangs gelopen en vond hem vanaf de straat eigenlijk het leukst. Het uitzicht kost geld en Tokyo is zo groot dat je van boven vooral een zee van daken ziet. Als je hoog wilt zitten, zou ik eerder een hotelbar kiezen en rustig iets drinken.

Ook Omotesando is geen hele dag als je niet wilt winkelen. De architectuur is mooi, maar ik was er na een ochtend klaar. Mijn uitzondering waren de winkels met tweedehands designertassen. Zelfs zonder aankoop voelt het als een merkwaardig museum van spullen die allemaal eerst op echtheid zijn gecontroleerd.

Hoe verplaatste ik me het handigst?

Met de metro en een Suica op mijn telefoon. Ik zette hem in mijn wallet, laadde hem op en hield mijn telefoon daarna tegen de poortjes. Geen losse kaartjes en geen munten zoeken. Na middernacht reed er weinig meer, dus één taxi was de comfortabele keuze die avond.

Wat ik in Tokyo zelf uitgaf, eten, metro en die enkele taxi, kwam uit op ongeveer vijftig euro per dag. De volledige route en mijn eigen kosten staan bij Tokyo in vier dagen. De reden dat ik deze korte reis überhaupt boekte, en hoe een Qatar-plan eindigde met Japan Airlines, lees je in mijn businessclassdeal naar Tokyo.